Brooklyn köprüsünde, bir bahar günü… Kör bir adam dilencilik yapıyormuş. Dizlerinin dibine bir tabela koymuş. Üzerinde “DOĞUŞTAN KÖR” yazılı imiş. Herkes dilencinin önünden geçip gidiyormuş.
Bir reklamcı bunu görmüş. Tabelayı almış, arkasına bir şeyler yazmış, olduğu yere tekrar bırakmış.
Ne olduysa olmuş. Gelip geçen ……… ve bu tabeladaki yeni yazıyı okuyan herkes, başlamış dilencinin önündeki şapkaya, habire para atmaya. Bir cümle yetmiş onca kişiyi etkilemeye. Dilencinin şapkasının kısa sürede ağzına kadar parayla dolup taşmasına…
Ne mi yazıyormuş?
“Güzel bir bahar günü… Ama ben baharı görmüyorum.”
